26°C آفتابی
اوقات شرعی
 
       
      • طبقه بندی مقالات
      • کاهش جرم با استفاده از رسانه و مجازات مجازی

        کاهش جرم با استفاده از رسانه و مجازات مجازی

        محمدرضا جوادی یگانه استادیار جامعه شناسی دانشگاه تهران
        ارائه شده درهمایش علمی کاربردی پیشگیری از وقوع جرم مشهد
        کلمات کلیدی :پیشگیری از جرم، کاهش جرم، مجازات مجازی، رسانه.
        یکی از کارکردهای اساسی مجازات در دوران قدیم، کاهش جرم با استفاده از تاثیر آن بر کسانی بود که احتمال وقوع جرم در آنها نیز می رفت. این مساله در مورد مجازات های علنی نمود بیشتری پیدا می کرد. مجازات علنی ...

        یکی از کارکردهای اساسی مجازات در دوران قدیم، کاهش جرم با استفاده از تاثیر آن بر کسانی بود که احتمال وقوع جرم در آنها نیز می رفت. این مساله در مورد مجازات های علنی نمود بیشتری پیدا می کرد. مجازات علنی باعث می شد تا علاوه بر افزایش همبستگی اجتماعی، میزان وقوع جرم کاهش پیدا کند. اما در دوران جدید، و غلبه رویکردهای ترمیمی (بجای تنبیهی) در مجازات، از میزان تاثیرگذاری این مجازات ها، بر کاهش جرم دیگران کاسته شده است. اما بجای آن، مجازات های مجازی با استفاده از رسانه افزایش یافته است.
        رسانه در دوران مدرن توانسته است جایگزین مجازات علنی شود و با استفاده از نمایش قوت پلیس و دستگاه قضایی (یا کارآگاهان خصوصی)، این احساس را در مخاطبان ایجاد کند که هیچ مجرمی از چنگال عدالت (با هر نوع مجازاتی: دولتی یا به دست اشخاص) رهایی ندارد و علاوه بر آن، رسانه نمایش مجازات و اطلاع رسانی در باره آن را نیز به عهده گرفته است. نشان دادن انواع مجازات ها و بویژه اعدام بر پرده نقره ای سینما یا صفحه تلویزیون، می تواند جایگزین یا مکمل مجازات عملی آن باشد، و پیامدهای جانبی و ناخواسته مجازات در ملا عام را نداشته باشد.
        جوامع بشری برای جلوگیری از تخطی افراد از قواعد و قوانین اجتماعی دو شیوه اساسی تعبیه کرده اند: جامعه پذیری و کنترل اجتماعی. جامعه پذیری شیوه ای است که در آن قواعد وهنجارها درونی می شود و فرد بدون هیچگونه مراقبت بیرونی، همواره آنها را مراعات می کند. اما این شیوه همیشه کارآمد نیست. برخی افراد استعداد تخطی از قوانین را دارند و برخی موقعیت ها بگونه ای است که منافع یا احساس افراد، آنها را به سمت جرم سوق می دهد، علیرغم علم به خطا بودن آن. در این موقعیت ها، باید شیوه های دیگری را دنبال کرد، یعنی مراقبت از اینکه کسی خطا نکند و تنبیه کسانی که خطا کرده اند.
        مجازات اصولا به همین منظور طراحی شده است. هدف اساسی مجازات، کاهش احتمال تخطی از قوانین است، با دو شیوه. اول اینکه با مجازات مجرم، وی تنبیه می شود و با تنبیه وی، احتمال تکرار جرم در وی کم می شود. این تنبیه دامنه ای از مجازات های اجتماعی مانند خنده و تمسخر و بایکوت دارد تا مجازات های رسمی، مثلا جریمه اقتصادی، زندان و تبعید (محدود کردن حضور فرد در جامعه برای اینکه فرصت خطا نداشته باشد)، زندان انفرادی (برای محروم کردن فرد از ارتباطات اجتماعی با دیگر انسان ها) و بالاخره اعدام. فردی که حضورش برای جامعه خطرناک است، یا جرم بزرگی مرتکب شده که وجدان عمومی جامعه خدشه دار شده است، یا بارها مرتکب جرم شده و مجازات های دیگر بر وی دیگر اثر ندارد، باید از جامعه حذف شود. اعدام برای این منظور تعبیه شده است.
        اما مجازات فقط به معنای حذف شخص مجرم و تنبیه وی نیست، بلکه کم کردن احتمال جرم در آینده را نیز به همراه دارد. مجازات مجرم، تاثیرات مثبتی بر دیگر افراد جامعه، که مرتکب جرم نشده اند، دارد. یکی از این تاثیرات، تمایز میان مجرم و غیرمجرم است، که باعث افزایش همبستگی اجتماعی می شود. اما تاثیر اساسی مجازات در ترسی است که مجازات یک فرد بر دیگر افراد ایجاد می کند. وقتی فرد بداند یا بشنود که جامعه در حفاظت از هنجارها و قواعد خود جدی است و تخطی از آن را به سختی تنبیه می کند، در کجروی تردید و تامل می کند. این کارکرد بازدارندگی مجازات است.
         

        نام:
        پست الکترونیک:
        شرح نظر:
         
        0 0
        آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر