29°C 
اوقات شرعی
  • پنج شنبه،05 مرداد 1396
  • ورود
 
       
      • طبقه بندی مقالات
      • جایگاه تدابیر پیشگیرانه اجتماعی در راستای مقابله با بزهکاری کودکان و نوجوانان

        جایگاه تدابیر پیشگیرانه اجتماعی در راستای مقابله با بزهکاری کودکان و نوجوانان

        علی نجیبیان،روح الله کاظمی
        ارائه شده در
        کلمات کلیدی :کودکان - نوجوانان- پیشگیری اجتماعی- اسناد بین المللی- جامعه
        Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA کودکان و نوجوانان به دلایلی گوناگون همچون کمی سن و سال و تجربه در مقابل جرایم نسبت به بزرگسالان آسیب پذیرتر بوده، لذا تمرکز بر آن ها در این مقاطع سنی ...

        کودکان و نوجوانان به دلایلی گوناگون همچون کمی سن و سال و تجربه در مقابل جرایم نسبت به بزرگسالان آسیب پذیرتر بوده، لذا تمرکز بر آن ها در این مقاطع سنی بسیار حائز اهمیت می باشد. به دلیل حساسیت این دوران، چنانچه توجه لازم از جانب والدین و نهادهای مرتبط به این امر معطوف نگردد، در آینده تبعات ناگواری را به بار خواهد آورد.

        از سوی دیگر در ایران نیز با توجه به خیل عظیم جمعیت کودکان و نوجوانان نسبت به دیگر رده های سنی، توجه ویژه به این امر، جایگاه ویژه ای را می طلبد. بر همین اساس بهترین روش برای جلوگیری از به وجود آمدن چنین تبعات منفی، پیشگیری از پیدایش زمینه های بزهکاری در کودکان و نوجوانان می باشد. در همین راستا نمی توان از نقش نهادهای مختلف اجتماعی همچون خانواده، مدرسه و همسالان در جلوگیری از بروز رفتارهای منحرفانه غافل شد. لذا اولیای خانواده و مدرسه می توانند با برنامه ریزی مدون و دقیق و جهت دهی به فعالیت های کودکان و نوجوانان خویش نه تنها آن را از ورود به فعالیت های منحرفانه بازدارند بلکه جامعه را نیز از داشتن چنین آینده سازان سالمی بهره مند سازند

        .

        چگونگی رویارویی با بزهکاران نوجوان، دست کم از دو جهت واجد اهمیت می نماید؛ نخست از نظر متنوع کردن پاسخ های دولتی و جامعوی به بزهکاری کودکان و نوجوانان و فردی کردن این پاسخ ها برحسب خصوصیات هر کودک و نوجوان،جرم ارتکابی او، نحوه ارتکاب آن، آلت جرم، رابطه او با بزه دیده و دوم به لحاظ پیشگیری از تکرار جرم در دوران بزرگسالی(کاریو: 1381: 270). حقوق کیفری اطفال در روزگار ما تا اندازه زیادی تحت تأثیر کنوانسیون ها و به طور کلی، اسناد بین المللی، به ویژه مصوبات سازمان ملل متحد، متحول شده است. این اسناد که با حضور نمایندگان دولت ها و لحاظ دیدگاه های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و حقوقی آن ها تنظیم شده و می شود، خود در بین المللی شدن نهادهای حقوقی و تدابیر مختلف ویژه اطفال بزهکار و ناسازگار و به طورکلی، جهانی شدن سیاست جنایی ناظر به بزهکاری اطفال و نوجوانان، نقش عمده ای ایفا می کند(مهرا: 1385: 58)؛ در جرم شناسی، نخستین مطالعات وسیع راجع به بزهکاری اطفال، در آمریکا و توسط زوج گلوک انجام گردید که نتیجه آن در کتاب بزهکاری اطفال منتشر شد؛ این تحقیق چهار نتیجه عمده را در خصوص بزهکاری اطفال مطرح می کند که عمده آن ها ضعف تربیتی و آموزشی است:

        1)   اطفال بزهکاری که مورد مطالعه قرار گرفته اند، مراقبت از آن ها کاملاً مفقود بوده یا والدینشان به سرنوشت آن ها بی اعتنا بوده اند.

        2)   اقدامات تربیتی والدین همراه با ضمانت اجرا یا تنبیهات معمول نبوده و تدابیر انظباطی آن ها گاه بسیار شدید و گاه بسیار با اغماض بوده است.

        3)      والدین فرزندان خودشان را طرد می کردند.

        4)   عدم وابستگی طفل به والدین به عبارتی دیگر روابط بین طفل و والدین سرشار از سهل انگاری و غیبت، جهل و ناآگاهی نسبت به یکدیگر و عدم انسجام خانوادگی بوده که در واقع از آن به عنوان یک رابطه آسیب دیده یا بیمار یاد می کنند.

        5)   فقدان تربیت در خانواده چنین اطفالی به نوبه خود ناشی از ناسازگاری و آسیب خود والدین بوده است؛ یعنی والدین در حالت خطرناکی مانند اعتیاد به الکل و مواد مخدر به سر می بردند. بنابراین، قصور تربیتی ناشی از قصور خود والدین است.

        وی سپس نتیجه می گیرد که برای پیشگیری از بروز رفتارهای منحرفانه و بزهکاری در کودکان و نوجوانان می باید: 1) والدین توجه سنجیده و یکسانی به طفل خود بنمایند و 2) برای رفتار آن ها یک ضمانت اجرای سنجیده(تنبیهی یا پاداش) پیش بینی کنند و 3) اَعمال انحرافی طفل را به طور مفید تنبیه کنند

         

         

        نام:
        پست الکترونیک:
        شرح نظر:
         
        0 0
        آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر